*~AbOuT mY aBsUrD wOrLd*~

ในโลกนี้มีอะไรที่คนเรายังไม่เข้าใจอีกเยอะ แต่ประสบการณ์จะทำให้เรารู้และเข้าใจโลกใบนี้ได้ชัดเจนขึ้น ตอนนี้สำหรับตัวเอง รู้สึกแย่ เหมือนกับคำพูดที่ว่า "คับที่อยู่ง่าย แต่คับใจอยู่ยาก" การที่จะทำตัวให้เป็นที่ยอมรับจากใครสักคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว หรือใครก็ตาม โดยที่จะต้องละทิ้งหรือสละความเป็นตัวของตัวเองไปเป็นเรื่องที่เจ็บปวด แล้วก็ทำได้ยาก การที่คนเราจะต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน เป็นสิ่งที่ต้องผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ถือจะทำได้อย่างแนบเนียน ถ้าทำอย่างนั้นได้ชีวิตนี้คงจะสนุกกว่านี้อีกเยอะ แต่สำหรับด้านจิตใจ สำหรับความอ่อนแอของตัวเองที่เกิดขึ้น ที่ๆจะรักษาได้ดีที่สุดก็คงเป็นที่ไหนสักที่ ที่มีแค่ตัวเองอยู่เงียบๆ คิดอะไรเงียบๆ เพราะถ้าอยู่กับคนอื่นแต่ไม่ได้รับการเอาใจใส่ แถมเรื่องของเราอาจจะทำให้เค้ารำคาญซะด้วยซ้ำ งั้นก็อยู่คนเดียวไม่ดีกว่าเหรอ การจะไว้ใจใครสักคนเป็นเรื่องง่าย แต่การที่จะเชื่อใจ หรือรักใครสักคนดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ยากกว่าเยอะ อยากจะรู้จริงๆว่าโลกนี้มันเป็นอะไร ทำไมเวลาที่โชคร้าย ทุกสิ่งก็จะโถมเข้ามา มีแต่เรื่องร้ายๆในชีวิต "ความผิดพลาดเป็นหนทางแห่งความสำเร็จ" แต่ว่าความผิดพลาดก็เป็นคนทางแห่งความตายของใครหลายๆคนเหมือนกันไม่ใช่เหรอไง แต่ละคนก็มีมุมมองความคิดที่แตกต่างกันไป การจริงจังกับชีวิตมากเกินไปของตัวเองอาจจะไปสร้างความกดดันให้คนรอบข้างได้ไม่ยาก อยากจะรู้จริงๆคนพวกนี้ทำไมเค้าจะต้องเครียดกันถึงขนาดนี้ด้วย ไม่รู้จักคำว่าปล่อยวางบ้างหรือยังไง >_<

พักนี้ไมมีแต่คนจิตตกก็ไม่รู้แหะ หรือว่า....

เป็นเพราะจะหมดปีแล้ว ...... แต่ก็ไม่น่าใช่ไงไม่รู้

ช่างเหอะ เอาเป็นว่าใครที่กำลังจิตตกอยู่ เราก็ขอเป็นกำลังใจ

ให้ก็แล้วกันนะ เพราะเราเองก็เป็นพวกจิตตกบ่อยอย่างแรง

เหมือนกัน แล้วยิ่งป่วยนะก็ยิ่งไปกันใหญ่เลยล่ะ (ช่วงนี้

กำลังเริ่มออกอาการ) เอาเป็นว่าสู้ๆนะจ๊ะ ^O^

-------------------------------------------------------------------

เข้าเรื่องตามหัวข้อดีกว่า มันคือ ถ้าหาก.......

งงใช่มะว่าอะไรถ้าหาก ก็ไม่มีไรนะ ถ้าหากก็คือ ถ้าหากนั่นแหละ

ช่วงนี้ทำตัวบันเทิงเริงรมณ์อย่างรุนแรงมาก วันๆก็อยู่แต่กะ

การ์ตูน (ทั้งmanga และ anime) ดูหนัง เล่นเนท ไปร้องเกะกะเพื่อน

แถมเล่นเกมส์อีก DQ8 ที่ใครๆเล่นจบกันไปเป็นชาติแล้ว อะฮั้น

ยังนั่งงมอยู่ครึ่งเกมส์อยู่เลยฮ่ะ ไม่ค่อยได้อยู่บ้านก็งี้อะ

นั่นแหละ เอาเป็นว่าว่างมาก ก็เลยนึกอะไรขึ้นมาได้

เวลาอ่านการ์ตูน หรือดูหนัง หรือแม้แต่ยืนบนรถเมล์

เคยคิดอะไรแบบว่า ถ้าหากกันบ้างหรือเปล่า (ไม่ใช่เรื่องซีเรียส

นะจ๊ะ ไม่ต้องห่วง) แบบประมาณว่าดูหนังผีอยู่ อย่างเรา

ตอนไปดู The Grudge2 เนี่ยะมีฉากตอนที่ Edison กำลังจะถูกฆ่า

ผีมันก็โผล่ออกมาจากรูปที่อยู่ในถาดล้างรูป ในห้องมืด

พระเอกก็ทำหน้าฉงน (ไม่รู้ว่ามันตกใจ หรือว่างง แบบว่าดูไม่ออก)

โดยผีมันขึ้นมาแค่ครึ่งหัว แล้วก็เอามือจับขอบถาด คิดว่าคนที่ไปดู

หลายคนอาจจะกลัว หรือตกใจหรือเปล่า แต่เราเห็นแล้วคิดว่า

ตอนนั้นถ้าอีตา Ed มันวิ่งออกไปเอาฆ้อนมาจากข้างนอก แล้วเอามา

ตีหัวผีคงจะฮาดีพิลึกเนอะ แบบว่าสู้สุดกำลัง 555 หรือไม่ก็

เครียดๆอีกหน่อยก็ ถ้าหาก เราไม่ได้โตเป็นผู้ใหญ่จะดีแค่ไหน

ไม่รู้ว่าสาวกการ์ตูนเป็นหรือเปล่า พอดีเพิ่งดู MAR ที่เป็น

อานิเมะ แล้วได้คำพูดเด็ดมาว่า ถ้าโตแล้วจะต้องลืมความฝัน

และความรู้สึกนึกคิดตอนที่เป็นเด็กล่ะก็ ไม่เอาด้วยหรอกนะ

กิงตะว่ามางั้น เราฟังๆดูก็รู้สึกว่ามันจริงอยู่มิใช่น้อยเหมียนกันเนอะ

เมื่อวานด้วยความที่เริ่มแก่ อิฮั้นก็ลองนึกๆดูว่าตอนเด็กๆฝัน

หรือรู้สึกกับอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าน้อ.........(คร่อกฟี้Zzzz)

หลับไป เพราะนึกไม่ออกเอาซะเลย เฮ้อ....ความจริงที่มิอยาก

ยอมรับ ตอนนี้ก็เลยได้แต่ใช้ชีวิตอยู่กับคำว่า ถ้าหาก......

หากว่า........แล้วก็ ทำไมถึง.......

-----------------------------------------------------------------

เอาล่ะบ่นพอแล้น ไปอ่านวันพีซต่อดีก่า การได้อ่านการ์ตูนอย่าง

ต่อเนื่องทั้งชุดตั้งแต่เล่ม1-เล่มล่าสุด(43 ยังมะได้ซื้อ T^T)

เนี่ยมันสุขเนอะ อิอิอิ

P/S มีคนเข้าชมถึงพันแล้วล่ะตัวเอง เค้าล่ะดีใจ อิอิอิ (แต่ไม่รู้ว่า

ไอ้กว่าครึ่งเนี่ยตัวเองเข้ามาดูหรือเปล่าเนี่ยดิ =_=")

แต่ยังไงก็ช่าง ขอบคุณผู้เข้าชมทุกท่าน ยังไงแนะนำตัว

ทำความรู้จักกันบ้างนะจ๊ะ นี่แหละวิถีกระเทย โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ

(Mr.2 จากวันพีซเค้าสอนมา) ไปล่ะ

edit @ 2006/12/01 10:40:59