*~AbOuT mY aBsUrD wOrLd*~

กลับมาแล้วจ้า ตอนนี้บล๊อกมีกลิ่นตุๆ

เป็นการดองที่ทำเอาบล็อกออกแนวใกล้เน่าเลยทีเดียว

แหะๆ พอดีช่วงก่อนไม่ได้อยู่บ้านและงานเยอะ

(แต่ตอนนี้ก็ยังเยอะอยู่ = =) คนบร้า~ ที่ปกติ

ไม่ค่อยป่วยกับเค้าก็ป่วยไปแล้วคร้าบ~

ตอนนี้งานเริ่มเข้ารูปเข้ารอย หรือควรจะบอกว่า

เริ่มปรับตัวได้ และรู้ว่าควรจะวางตัวอยู่ตรงส่วนใดในสังคม

การทำงานจะดีกว่ามั้ง~ อย่างที่ว่าสังคมโรงเรียนที่ว่า

น่าเบื่อและน่ากลัวแล้ว มาเจอชีวิตในการทำงานก่อน

แล้วทุกคนจะบอกว่าสิ่งที่เคยเจอมาเนี่ย น้ำจิ้มม๊ากมาก~

ของจริงดิมันทำให้เสียself เสียความรู้สึกเยอะกว่ามากมาย

แต่.......เราจะเป็นกิ่งก่าที่สามารถปรับตัวรับกับสถานการณ์

นั้นได้อย่างรวดเร็วมากยิ่งขึ้น  นั่นหมายถึงเราแข็งแรงขึ้น

หรือเราด้านมากขึ้น หรือเราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น (ม่าย~

ช้านไม่อยากเป็นเหมือนคนในออฟฟิส ม่าย~ ถึงอยากจะ

พูดอย่างนั้น แต่ก็นะ ........) สิ่งที่ควรจะทำในออฟฟิสและพึง

ระลึกถึงเสมอคือ รับผิดชอบงานตัวเองให้ดีที่สุด และพยายาม

อย่าไปเงือกเรื่องคนอื่นโดยไม่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว

หรือเรื่องงานก็ตาม  แม้ว่าเราจะรู้สึกสนิทสนมกับคนๆนั้นยังไง

แต่คนที่เราสนิทด้วยอาจจะไม่คิดอย่างนั้น หรืออาจจะกำลังเบื่อ

การกะติดแจของเราจนอยากจะเอามืดมาปักหลังให้เรารู้สึกตัวก็ได้

เพราะฉะนั้น อยู่ตรงกลาง และจงคบเพื่อนรู้ใจที่ด่ากันมาตั้งแต่เรียน

จะดีกว่า .......เพราะเจ้าพวกนั้นยังไงก็ไว้ใจได้มากกว่าจริงๆ ^^

(ฟังดูปลงชีวิตได้แล้วยังไงก็ไม่รู้ช้าน = =''') เวลาผ่านไปรวดเร็ว

สิ่งต่างๆเปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่วันนั้นที่พ่อจากพวกเราไป ทุกวันนี้

เรายังคิดถึงกันอยู่เสมอ แม้ยามหลับ  ครึ่งปีมันนาน แต่มันก็ไม่นาน

ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี   ไม่ว่าจะอย่างไรเราก็ต้องเดินก้าวไปข้างหน้า

จนกว่าชีวิตนี้จะจบลง  หรือบทเรียนชีวิตนั้นถึงบทสุดท้ายนั่นแหละ

เพราะฉะนั้นจงอย่ากลัวที่จะใช้ชีวิต แม้ว่าบางทีมันเหนื่อย และ

น่าเบื่อจนอยากจะจบมันให้เร็วที่สุดก็ตาม  แต่จงเชื่อมั่นเสมอว่า

ชีวิตนี้ถูกวางไว้เป็นอย่างดีแล้ว ขอเพียงเราสามารถเดินออกนอก

เขาวงกตไปสู่แสงสว่างได้  เราก็จะได้พบกับแก่นของการมีชีวิต

ของเราซึ่ง ตัวเราเองเชื่อว่าแต่ละคนมีแก่นสำคัญในการดำรงอยู่

ที่แตกต่างกัน เพราะ "เราแตกต่าง โลกถึงได้สวยงาม"

Quotation ดีๆที่ได้จาก FMA anime ที่ชอบมานาน

-------------------------------------------------------------

จบเรื่องเครียดๆไว้ตรงนั้น   เรามาต่อเรื่องฮาๆดีกว่า อันด้วยเมื่อวาน

นี้เดี๊ยนและกลุ่ม (จากโรงเรียนสอนเกาหลีที่เรียนอยู่) ได้ไปดูละคร

เวที Action Comedy ที่ชื่อ "Jump" มาเป็นละครที่ฮามากมาย

และเข้าใจเลยว่าทำไมเค้าถึงตั้งชื่อเรื่องว่า "Jump" เพราะว่ามัน

โดดกันทั้งเรื่องเลยอะจิ   ละครเวทีเรื่องนี้เป็นละครเวทีเรื่องแรกในรอบ

2 ปีได้มั้งที่ได้ดู หลังจากที่ไม่ได้ดูมานานมาก ไม่มีโอกาสบ้าง ไม่มีเงิน

บ้างไปตามเรื่อง  แต่ในที่สุดก็ได้ดู ให้รายละเอียดละครเรื่องนี้นิดหนึ่ง

ละครเรื่องนี้เป็นของคณะละครชาวเกาหลี ที่จัดแสดงที่ พารากอน ฮอล์

หอประชุมอเนกประสงค์ที่จัดงานตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ โดยจัดแสดง

ตั้งแต่วันที่ 18-22  มิถุนายน 2551 สำหรับบัตรนักศึกษาสามารถซื้อบัตร

ที่นั่งราคา 900 บาทได้ในราคา 500 บาท  (พอละนะขอเม้าท์เลยละกัน)

Review

สถานที่จัดแสดง : เนื่องจากโรงละคร (ขอเรียกว่าโรงละครนะ) เป็นหอ

อเนประสงค์ทำให้ไม่มีที่นั่งที่เหมาะสำหรับจัดการแสดงละครเวทีอย่าง

เป็นทางการ  ทำให้คนที่เสียเงินเยอะซวยค่ะ  เพราะว่าด้านบนนั้นจะมี

การจัดที่นั่งเป็นแบบไล่ระดับเช่นเดียวกันกับในโรงหนังซึ่งทำให้ผู้ชม

ด้านหลังไม่จำเป็นจะต้องกังวลว่าจะถูกผู้ชมที่นั่งอยู่ด้านหน้าบดบัง

ทัศนวิสัยแต่อย่างใด ผิดกับผู้ชมที่นั่งด้านล่าง ซึ่งแค้นกว่านั้นคือ

ช้านจ่ายเงินแพงกว่า ในที่นี้เราจะขอตัดการพูดถึงบัตรแพงสุดคือ

1500 บาทไป เพราะคิดว่าคงไม่ถูกบังแน่ๆ(มั้ง) แต่ราคาแพงกว่านั้น

จนถึง 900 บาท ต้องเริ่มชะเง้อเป็นชะนีคอยาวตั้งแต่เริ่มแสดง

ทำให้ผู้ชมหลายคนเกิดอาการเบื่อหน่ายและไม่สามารถสนุกไปกับ

เนื้อหาของเรื่องได้  แม้แต่ดิชั้นเองก็กลับมาบ้านคอเคล็ดต้องกินยา

กันเลยทีเดียว สนุกแต่ก็เมื่อยมาก อันนี้เป็นสิ่งที่ผู้จัดควรปรับปรุง

ถ้าคราวหน้าฉลาดเช่นนี้อีก ระวังจะขาดทุนไม่รู้ตัวนะเออ......

ฉากและแสดงสี : ในด้านของฉากนั้น มีการใช้พื้นที่อย่างคุ้มค่า

ไม่ว่าจะเป็นฉากด้านข้างที่ทำให้ดูเหมือนหน้าต่างบ้าน ซึ่งมีการซ่อน

ไฟ และใช้เป็นอุปกรณ์สำหรับการแสดงไปด้วยในตัว + กับเป็นฉาก

เพื่อใช้เป็นทางเข้าออกของนักแสดงอีก อะไรจะคุ้มค่าปานนั้นครับท่าน

สำหรับประตูหน้าต่างของฉากหลังในละครเรื่องนี้ สามารถเปิดปิดได้

ตั้งแต่ประตูใหญ่ หน้าต่างด้านซ้ายของผู้ชม ซึ่งจะใช้เป็นทางเข้า

ของตัวละครพิเศษ 5555+ และยังมีรูทางด้านล่างของประตูใหญ่ที่ใช้

เป็นทางส่ง prop. หรืออุปกรณ์ประกอบฉาก และตัวละครให้ออกมา

เข้าฉากโดยไม่ให้ผู้ชม (ที่ไม่ได้นั่งด้าข้างได้รู้ พอดีตรูนั่งด้านข้าง

เห็นหมดเลยง่ะ)  ต้องชมการใช้ฉากอย่างเป็นประโยชน์และคุ้มค่า

แม้ว่าฉากของเค้าจะดูสุดแสนธรรมดาไร้ความหรูหรา ที่เยี่ยมไปเลย

อันนี้ซิที่เค้าเรียกว่าใช้ทรัพยกรอย่างคุ้มค่า ส่วนแสงสีเสียงมีผล

กับการแสดงในเรื่องนี้พอสมควร โดยเฉพาะเรื่องเสียงหรือดนตรี

ที่ช่วยเสริมสร้างสีสันให้กับละครแนว comedy ได้มากขึ้นไปอีก

ส่วนแสงนั้นช่วยในการบอกโมเม้นต์ต่างๆในเรื่องอย่างเช่น

ฉาก Slow motion  หรือก็ใช้เทคนิคแสงเพื่อบอกอารมณ์และ

การเปลี่ยนแปลงของตัวละครได้อย่างชัดเจนและลงตัว

การแสดง: ในส่วนของการแสดงเนื่องจากนักแสดงนั้น

เป็นผู้ที่ผ่านการแสดงละครเวทีมาแล้ว จึงไม่ค่อยมีอะไรให้พูดถึง

หรือติสักเท่าไหร่ เพราะด้วยความที่พื้นของแต่ละคนนั้นมีการ

ปูพื้นฐานด้านความยืดหยุ่นของร่างกาย และศิลปะการต่อสู้

มาเป็นอย่างดี เพียงแต่เรื่องความพร้อมในการโชว์เมื่อตัวละคร

ทุกตัวถูกบังคับให้ขึ้นเวทีแล้วรำมวยพร้อมกันเนี่ย ดูเหมือนจะไม่ค่อย

พร้อมเพรียงเท่าในโฆษณาสักเท่าไหร่  และดูเหมือนความพร้อมด้าน

ร่างกายยังไม่ค่อยเต็ม 100 นัก ทำให้เสียความรู้สึกไปบ้าง

แต่เนื่องจากความ smooth ของการดำเนินเรื่องบวกกับมุขตลก

ทั่วๆไปที่ทำให้เราเข้าใจได้ง่าย โดยไม่จำเป็นต้องใส่ใจเรื่องภาษา

เพราะมันเป็น comedy of manner (ออกแนวเดียวกับ mime ซึ่ง

จะใช้ท่าทางในการเล่าเรื่องมากกว่าคำพูด) ทำให้ผู้ชมสามารถ

เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างง่ายและเป็นไปในทิศทางเดียวกันได้

และมุขบางมุขก็ยังเหมือนกับที่เราเห็นในละคร ภาพยนตร์ หรือแม้แต่

คณะตลกของไทยก็ยังเล่นกันเลย  แล้วอย่างงี้ยังไม่เข้าใจอีกเนี่ย

ก็จะยังไงอยู่ใช่มั๊ยล่ะคะ

Others : มีการแจกลายเซ็นหลังจากแสดงเสร็จ 5555+ อันนี้เมืองไทย

ไม่เคยมี  กับสูจิบัตรราคา 150 บาทที่ไม่ลังเลที่จะเสียเงินเก็บ

เพราะลงทุนพิมพ์ด้วยกระดาษอย่างดี เป็นหน้าสีทั้งหมดอีกด้วย

 

สุดท้ายคือ เป็นละครดีๆ ที่ดูแล้วทำให้คุณหัวเราะไปอย่างบร้าคลั่ง

ได้ในเวลา 2 ชั่วโมงโดยแทบจะไม่ต้องดูนาฬิกาเลย แถมยังจะบ่น

อีกต่างหากว่าทำไมมันสั้นจังเลย  เสียดายว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว

ไม่งั้นก็อยากจะชวนเพื่อนไปดูอีกรอบนึงเลยล่ะ

------------------------------------------------------------

แวะเข้าเรื่องชินฮวาเล็กน้อย  ตอนนี้ชินฮวากินหัวเราอยู่ =3=

กำลังจะกินแกลบ เพราะอาทิตย์นี้จะมี White Edition ของ

อัลบั้ม 9 วางไล่ๆกับ MBC Package Shinhwa 1998-2008

ได้ข่าวว่าช่วงเดือนที่ผ่านมา เสียเงินไปกับ ซีดี 2 ชุด + ดีวีดี

อีกแผ่นนึงแล้วนะ นี่มานนนมากันอีกแล้ว...... แล้วได้ยินแว่วๆมาว่า

Summer ปีนี้ พี่มิน กับฮเยซองจะออกอัลบั้ม เอากันให้ตายไป

ข้างนึงเลยซิครับท่าน 

หมวกพี่มินที่ได้มาสามเดือนแล้ว แต่เพิ่งใส่ไปเพียงครั้งเดียว

อันนี้ด้านข้าง งดงามอย่างแรง ตัวหมวกเป็นสีขาว

เพราะอย่างงั้นก็เลยต้องดูแลเป็นพิเศษ (อันที่จริง

ขี้เกียจซักง่ะ = =)

สร้อยซองกี้ กับตุ้มหูพี่มิน (ที่ยังหาทางยัดเข้ารู

ไม่ได้ คาดว่าจะต้องไปเจาะหูใหม่ รูตันไป2แล้ว

TT^TT)

ไปก่อนดีกว่า ไว้จะมาอัพใหม่ รอบหน้า แต่ไม่รู้เมื่อใด